10 juni 2014

Verslag Melanie Viveen Alpe d’HuZes

Wat zijn wij trots op onze leerling Melanie Viveen. Ook zij fietste op donderdag 5 juni jl. de Alpe d'HuZes! Van deze bijzondere ervaring maakte zij een mooi verslag.

 

 

Voorbereiding:

In januari horen we van Dhr. Kuijpers dat ik mee mag naar de Alpe d’HuZes!

Nog diezelfde avond maken we mijn inschrijving op de website in orde. Nog geen dag later kom ik hard ten val en zit met mijn knie in het gips. 2 à 3 maanden zou het herstel gaan duren en dus hebben we goede hoop dat het goed gaat komen. Maar het blijft pijnlijk. 2 weken voor vertrek gaat het zo beroerd dat we nog een keer bij de

arts langsgaan. Ik krijg direct weer een MRI en diezelfde dag nog de uitslag, ik mag naar boven maar moet er verstandig mee om gaan, niet forceren. Ondertussen doen we allerlei acties om geld op te halen, we gaan langs de deur met stroopwafels, verkopen marsen e.d. op het werk van mijn vader en bij andere bedrijven. We krijgen

een actiepagina bij de lege flessen automaat van de supermarkt en ik doe natuurlijk ook mee met de sponsorfietstocht van de Schans.

 

Maandag 2 juni 2014:

We komen aan op de camping in Frankrijk. De overige teamleden van het Gilde zijn er nog niet, zij komen ’s avonds met de bus. ’s Middags gaan we de berg verkennen, 21 bochten, 14 km lang en vooral het eerste stuk is het steilste. Samen met mijn vader, moeder en zusje doen we een paar bochten. Het gaat niet slecht maar de knie blijft gevoelig. Na een paar bochten draaien we om, knie sparen voor donderdag. Rond 18.00 uur komt de bus aan, alles wordt uitgeladen en al vrij snel staat er een grote tent voor het eten en staan er allemaal kleine tentjes omheen.

 

Dinsdag 3 juni 2014:

’s Morgens gaan de teamleden de berg verkennen en ik ga samen met de moeders, mijn zusje en nog een broertje van de jongens op de fiets naar het dorp. Onderaan de berg moedigen we het team aan. Daarna gaan we naar de kaarsentent en de hartenkreten tent. Deze tenten zijn speciaal ingericht om een wens voor dierbare achter te laten die lijden aan kanker of er aan overleden zijn. Je kan daar je kaars achterlaten en deze worden later door de militairen in de bochten geplaatst.

2 moeders van het team plaatsen kaarsen en wij kijken daar nog wat rond.

 

Vooral de hartenkreten tent is erg indrukwekkend, kinderen knutselen iets voor hun overleden moeder maar ook moeders maken iets voor kun overleden kinderen. We gaan met een brok in ons keel weer weg. Even onder aan de berg kijken, er zijn namelijk mensen van het team die nog nooit een berg gezien hebben. ’s Middags ga ik met de moeders en Bas de buschauffeur de berg op met het busje. Even sfeer proeven boven op de berg van Alpe d’Huez. We rijden nog een stukje door en komen zelfs in de sneeuw terecht.

 

Woensdag 4 juni 2014:

Is een echte rustdag, klaar maken voor de dag van morgen. ’s Morgens bakken we pannenkoeken en ’s middags hebben we veel lol met elkaar. Inmiddels kennen we elkaar allemaal goed en gaan we in de tent spelletjes doen omdat het heel de middag en avond regent. Hopelijk is het morgen droog.

 

Donderdag 5 juni 2014:

Gelukkig, het is droog! De officiële start is ’s morgens om 4.30 uur, sommigen van ons starten dan ook echt maar de meeste vertrekken om 6.30 uur vanaf de camping.

 

Als je zo vroeg start dan heb je ook een erg korte nachtrust en die is juist zo belangrijk. Mijn vader fiets met mij mee, samen klimmen we omhoog. Na 2 uur en 2 minuten zijn we boven, blij dat ik het gehaald heb ondanks mijn knie. Mijn fiets wordt naar beneden gebracht en mijn zusje Jacobien komt (onder mijn naam) ook samen met mijn vader naar boven fietsen, zij doet er 2 uur en 12 minuten over.

Het doel van dit evenement is samen dragen en dat hebben wij met elkaar kunnen doen. Mijn vader is nog met 1 van de jongens van het team naar boven gefietst. Om 13 uur heb ik contact met school, heel erg leuk dat er vanuit Sleeuwijk zo met ons meegeleefd wordt! Het was een mooie indrukwekkende dag. Super om dit een keer mee te mogen maken.

 

Vrijdag 6 juni 2014:

Om 7 uur ontbijt, het team ruimt op en pakt alles weer in de bus. Wij helpen mee maar blijven nog een dagje.

 

Wij willen iedereen van school bedanken dat we aan dit prachtige evenement mee mochten doen.